Jonas Geirnaert werd geboren in 1982, maar de eerste zeventien jaar van zijn leven gebeurde er volstrekt niets interessants.

Pas toen hij in 1999 animatiefilm ging studeren aan de KASK in Gent, kwam daar verandering in. Zijn derdejaarsfilm “The All-American Alphabet” (2002) werd geselecteerd voor verschillende internationale filmfestivals en won in 2003 de prijs voor Beste Europese Kortfilm op het FIKE Festival in Évora, Portugal.

Twee jaar later, in 2004, won zijn afstudeerfilm “FLATLIFE” de Prix Du Jury op het Festival van Cannes. De humoristische kortfilm werd daarna op meer dan 200 filmfestivals vertoond en won zodanig veel prijzen dat Jonas eventjes de aanschaf van een vitrinekast overwoog. Die aanschaf werd evenwel voor onbepaalde tijd uitgesteld; de belangrijkste reden was dat Jonas klein behuisd was en niet goed wist waar hij de vitrinekast zou zetten. Ook vonden bepaalde mensen in zijn naaste omgeving dat de aankoop van een vitrinekast om prijzen in te etaleren een eerste teken van hoogmoed en zelfingenomenheid was. Jonas hield dan ook rekening met deze gevoeligheden en besloot dan maar om voorlopig geen vitrinekast te kopen en de gewonnen prijzen op een discrete manier te etaleren.

Na z’n studies ruilde Jonas animatiefilm voor het medium televisie, en sinds september 2004 werkt hij met het vierkoppige comedycollectief “Neveneffecten” bij het televisieproductiehuis Woestijnvis. Ze maakten er de gelijknamige absurde comedyreeks “Neveneffecten” voor Canvas, en later het controversiële “Willy’s & Marjetten” voor één. In 2008 volgde een tweede reeks van “Neveneffecten”, die de Cutting Edge Award ontving voor Beste Tv-programma Nationaal en op Humo’s Pop Poll enkel “De Slimste Mens” moest laten voorgaan in de categorie “Beste TV Nationaal”. Ze wonnen wel een medaille voor “Wie heeft u dit jaar het hardst doen lachen”, waardoor Jonas toch weer is beginnen twijfelen over de aankoop van een vitrinekast (met halogeenlampjes).

Jonas wil later polies of brandweerman worden.